Završna ceremonija označava završetak projekta promocije rehabilitacije Kahriza za prilagođavanje klimatskim promjenama u Azerbejdžanu

Misija Međunarodne organizacije za migracije (IOM) u Azerbejdžanu, u partnerstvu s Azerbejdžanskom državnom agencijom za vodne resurse i uz finansiranje Sasakawa fonda, održala je završnu ceremoniju projekta „Promocija rehabilitacije Kahriza za poboljšano prilagođavanje klimatskim promjenama u vezi s vodom u Azerbejdžanu“. 

Otvarajući događaj, Lars Johan Lönnback, vršilac dužnosti šefa misije IOM-a u Azerbejdžanu i podregionalni koordinator za Južni Kavkaz, istaknuo je sve veći pritisak klimatskih promjena na vodne resurse Azerbejdžana. U tom kontekstu, kahrizi ostaju provjereni, održivi i decentralizirani sistem vodosnabdijevanja, koji i dalje služi zajednicama u sušnim regijama. Lönnback je naglasio da je IOM od 2000. godine obnovio skoro 200 kahriza, što predstvlja pomoć za više od 30.000 domaćinstava u 20 okruga Azerbejdžana. 

Cilj projekta je bio generiranje dokaza za podršku nacionalnom donošenju odluka. Uz podršku Kavkaskog geološkog zavoda i Agencije za vode, IOM je izradio dvije ključne studije, koje su predstavljene tokom događaja: 

Analiza troškova i koristi koja upoređuje efikasnost rehabilitacije postojećih kahriza u odnosu na bušenje novih subarteških bunara; i 

Metodologija odabira kahriza, koja nudi transparentan, na podacima zasnovan pristup određivanju prioriteta lokacija za rehabilitaciju. 

U svom uvodnom izlaganju, Rashail Ismajilov, zamjenik predsjednika Naučno-istraživačkog instituta za melioraciju, istaknuo je usklađenost ovog rada sa Nacionalnom strategijom o efikasnom korištenju vodnih resursa, napominjući da Strategija uključuje posebnu aktivnost posvećenu rehabilitaciji kahriza. 

Tokom diskusije, učesnici su naglasili ne samo strateški značaj rehabilitacije kahriza za prilagođavanje klimatskim promjenama, već i potrebu da se kahrizi prepoznaju kao dio kulturne baštine Azerbejdžana. 

Zainteresirane strane su istaknule da kahrizi utjelovljuju vijekove tradicionalnog inženjerskog znanja i upravljanja vodama zasnovanog na zajednici. Stoga je njihova zaštita i rehabilitacija ključna ne samo za sigurnost vode, već i za očuvanje nezamjenjivog kulturnog naslijeđa. 

Uloga kankana - tradicionalnih majstora kahriza - naglašena je kao ključna za očuvanje ovog naslijeđa. Njihove vještine, koje se prenose s generacije na generaciju, i dalje su u opasnosti od nestanka bez ciljane podrške. Ranija sesija projekta o razvoju kapaciteta u Ganji, u kojoj su učestvovali studenti sa četiri univerziteta, navedena je kao važan korak u inspirisanju sljedeće generacije praktičara kahriza.